Mamager

Na drie dagen management training over ondernemerschap, wil ik alleen nog maar stout zijn. We startten de laatste ochtend met een managementgame en speelden daarin vijf werkdagen na in een fictief bedrijf. Elke werkdag duurde twaalf minuten, met daar tussen steeds vijf minuten reflectietijd. De regels van het spel stonden op papier en we splitsten ons op in verschillende groepen. Ik werd middle manager, ik had te maken met het topmanagement, en ik was verantwoordelijk voor drie groepen medewerkers en verschillende klanten. Tijdens het spel accepteerden we mak de situatie als voorgeschoteld en deden wat we geacht werden te doen.

Continue reading Mamager

Oops, I did it again…

“Mijn papa houdt niet meer van mijn mama en mijn mama nog wel van mijn papa en nu zijn ze gescheiden”. Nog voor ik mijn collega-alleengaande-moeder een hand kon geven, was het duidelijk: (haar) kinderen vertellen het verhaal. Nee, sterker, kinderen léven het verhaal. Dappere dertigers, veerkrachtige veertigers. Veel vrouw, één man: “Is dit een slabak of een afwasteiltje?” (“Wat denk je zelf?”). Ik moet zeggen dat hij een ongeëvenaarde timing had voor het aanbieden van een kopje koffie.

Continue reading Oops, I did it again…

Oh moedertje…!

Keuzes en consequenties. Karma en keiharde uitbetaling. Putten uit een boek als ‘Boeddhisme voor moeders’ of hysterisch leren relativeren met ‘De ploetermoeder’. Of gewoon, wat aanmoederen. Zijn mijn kinderen geweldige zenmeesters of onaangepaste mini-neanderthalers? Moeder zijn. Voor een chaoot als ik, soms best lastig; consequent (moeder) zijn. En voor de onverbeterlijke perfectionist die in me huist, lijkt het goed-genoeg-moederschap onhaalbaar. Godzijdank leert het leven me lessen.

Les 1: Stofzuigen is zinloos.
De couscous kruipt luttele uurtjes later toch onder de plinten.

Continue reading Oh moedertje…!